അരണാട്ടുകരക്കാർക്ക് തേറാട്ടിൽ ജെ. ആന്റണി വെറും അന്തോണിച്ചേട്ടൻ ആയിരുന്നു. ഒരു തലമുറക്കാലം ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിന്റെ നാട്ടിലെ മുഖമായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തെ എല്ലാ പക്ഷത്തുള്ളവരും ബഹുമാനിച്ചിരുന്നു.
പാർട്ടി പ്രവർത്തകൻ
കേരളം രൂപീകരിക്കുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ അരണാട്ടുകരയിലെ കോൺഗ്രസ് ഓഫീസ് പടിഞ്ഞാറേ അങ്ങാടിയിലെ കപ്പേളയ്ക്കടുത്തുള്ള ഒരു വീട്ടിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നുവെന്ന് പുസ്തകം പറയുന്നു. അദ്ദേഹവും താഴത്ത് ജെ. ആന്റണിയുമായിരുന്നു അന്ന് പാർട്ടിയുടെ പ്രാദേശിക നേതാക്കൾ. കോൺഗ്രസ്, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവർത്തകർ തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടലുകൾ പതിവായിരുന്ന പ്രയാസകരമായ കാലമായിരുന്നു അത്.
കൗൺസിലറും ചെയർമാനും
1962-ൽ അദ്ദേഹവും താഴത്ത് ജെ. ആന്റണിയും തൃശ്ശൂർ മുനിസിപ്പൽ കൗൺസിലിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. ഏകദേശം മുപ്പതു വർഷം അദ്ദേഹം കൗൺസിലറായി തുടർന്നു; അതിൽ ഏകദേശം പതിനഞ്ചു വർഷം നഗരസഭാ ചെയർമാനായിരുന്നു — “നഗരസഭാ പിതാവ്”. 1969-ൽ അദ്ദേഹം ആ സ്ഥാനത്തുണ്ടായിരുന്നതായി പുസ്തകം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
ചെയർമാനായിരിക്കെ എതിർപക്ഷത്തുള്ളവരുമായും അദ്ദേഹം സൗഹൃദം നിലനിർത്തി. ലാലൂരിലെ മത്തായിപുരം കോളനിയിൽ കുടിവെള്ളം എത്തിക്കാൻ മുൻകൈയെടുത്തു. തൃശ്ശൂരിനായി ഒരു റിംഗ് റോഡ് പദ്ധതിയും മുന്നോട്ടുവച്ചു. സ്ഥലമെടുപ്പിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ കാരണം അത് നടപ്പായില്ല. നഗരം ഇന്നും അതിനെ ഒരു സ്വപ്നപദ്ധതിയായി പറയുന്നുണ്ടെന്നും അന്ന് വാങ്ങാമായിരുന്ന ഭൂമിക്ക് ഇന്ന് വില പലമടങ്ങായെന്നും പുസ്തകം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
ലാളിത്യം
പഴയ കൊച്ചി സംസ്ഥാനത്തെ ഏറ്റവും വലിയ തുകൽ വ്യാപാരിയായിട്ടും വളരെ ലളിതനും വിനയാന്വിതനുമായിരുന്നു അദ്ദേഹമെന്ന് പുസ്തകം പറയുന്നു. പാവപ്പെട്ട കുടുംബങ്ങളെ അദ്ദേഹം നിശ്ശബ്ദമായി സഹായിച്ചു; അരണാട്ടുകരയിലെ പള്ളിക്കും സ്കൂളിനും താങ്ങായി. തരകൻസ് സ്കൂളിലെ എൽ.പി. വിഭാഗം പിന്നീട് മാറിയത് അദ്ദേഹം പണിയിച്ച കെട്ടിടത്തിലേക്കാണ്.
അറിവിനേക്കാളേറെ സത്യസന്ധതയുടെയും സ്വഭാവമഹിമയുടെയും പേരിലാണ് പുസ്തകം അദ്ദേഹത്തെ ഓർക്കുന്നത്.
ഈ പേജ് കരട് രൂപമാണ്; മലയാളം പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ബന്ധപ്പെട്ടവ
തരകൻസ് സ്കൂൾ, അരണാട്ടുകര
ഒരു ഗ്രാമീണ എഴുത്തുപള്ളിക്കൂടത്തിൽ നിന്ന് തരകൻസ് ഹൈസ്കൂളായി വളർന്ന്, തലമുറകളെ പഠിപ്പിച്ച, സെന്റ് തോമസ് പള്ളിക്കരികിലെ ഇടവക വിദ്യാലയം.
അരണാട്ടുകരയെ രൂപപ്പെടുത്തിയ വിദ്യാലയങ്ങൾ
ഹിന്ദു ആശാന്മാർ പഠിപ്പിച്ച എഴുത്തുപള്ളിക്കൂടങ്ങൾ മുതൽ തരകൻസ് സ്കൂൾ, പെൺകുട്ടികളുടെ ഹൈസ്കൂളുകൾ, എൽത്തുരുത്തിലെ സെന്റ് അലോഷ്യസ് കോളേജ് വരെ; അരണാട്ടുകര അക്ഷരം പഠിച്ചതിന്റെയും, ക്ലാസ്മുറികൾ ഭിന്നിച്ച ഇടവകയെ ഒന്നിപ്പിക്കാൻ സഹായിച്ചതിന്റെയും കഥ.