പത്തു മിനിറ്റിൽ അരണാട്ടുകര

തൃശ്ശൂർ നഗരത്തിലെ ഒരു ഡിവിഷനാണ് അരണാട്ടുകര — സ്വരാജ് റൗണ്ടിൽ നിന്ന് ഏതാനും കിലോമീറ്റർ തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്. ഇന്നു കണ്ടാൽ മറ്റേതൊരു തിരക്കുള്ള പ്രദേശവും പോലെ. പക്ഷേ മിക്ക സ്ഥലങ്ങളേക്കാളും നീണ്ടതും കൗതുകം നിറഞ്ഞതുമായ ഒരു ചരിത്രമുണ്ട് ഇതിന്: ഒരുകാലത്ത് ഇതു തൃശ്ശൂരിന്റെ തുറമുഖമായിരുന്നു. ആ കഥ ചുരുക്കത്തിൽ ഇതാ. ഓരോ ഭാഗത്തിനും താഴെ വിശദമായ അധ്യായത്തിലേക്കുള്ള കണ്ണിയുണ്ട്.

ജലനാടും കരകളും

തൃശ്ശൂരിനു പടിഞ്ഞാറ് കോൾ നിലങ്ങൾ — സമുദ്രനിരപ്പിനു താഴെ കിടക്കുന്ന, വർഷത്തിൽ പാതിക്കാലം ആഴം കുറഞ്ഞ ഒരു തടാകമായി മാറുന്ന നെൽപ്പാടങ്ങൾ. അവയുടെ അരികിലെ ഉണങ്ങിയ മണ്ണിലാണ് അരണാട്ടുകര വളർന്നത് — വീടിനും പറമ്പിനും പറ്റിയ ഭൂമിയെ നമ്മൾ കര എന്നു വിളിക്കുന്നു. മുഴുവൻ പേര് എങ്ങനെ വന്നു എന്ന് ആർക്കും തീർച്ചയില്ല. “അരക്കര”യോ, അറകളുടെ നാടോ, കോട്ടനാടിന്റെ കരയോ, അതോ വെറുമൊരു തിരക്കുള്ള സ്ഥലമോ? ഓരോ വാദത്തിനും അനുകൂലികളുണ്ട്. വായിക്കുക: പേരിലെന്തിരിക്കുന്നു

തുറമുഖവും ശക്തൻ തമ്പുരാന്റെ പണ്ടികശാലകളും

തീരത്തുനിന്നുള്ള ജലപാത അവസാനിച്ചിരുന്നത് ഇവിടെയായതിനാൽ അരണാട്ടുകര തൃശ്ശൂരിന്റെ ചരക്കുകടവായി. മലകളിൽ നിന്നും സമതലങ്ങളിൽ നിന്നും വണ്ടികളും ചുമട്ടുകാരും ചരക്കെത്തിച്ചു; വള്ളങ്ങൾ അവ കൊച്ചിയിലേക്കും കൊടുങ്ങല്ലൂരിലേക്കും കോഴിക്കോട്ടേക്കും കൊണ്ടുപോയി. 1790 മുതൽ 1805 വരെ കൊച്ചി ഭരിച്ച ശക്തൻ തമ്പുരാൻ പുകയില, ഉപ്പ്, കുരുമുളക് കച്ചവടം സർക്കാർ കുത്തകയാക്കി, കടവിൽ പണ്ടികശാലകൾ പണിതു. നാട്ടിലേക്കുള്ള വഴികളിൽ ചുങ്കങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. റെയിൽപ്പാത തൃശ്ശൂരിലെത്തുകയും പുതിയ കനാലുകൾ വള്ളഗതാഗതം മറ്റിടങ്ങളിലേക്കു മാറ്റുകയും ചെയ്തതോടെ തുറമുഖം നിശ്ശബ്ദമായി. വായിക്കുക: തൃശ്ശിവപേരൂരിന്റെ തുറമുഖം

തരകന്മാർ

പാലയൂരിൽ നിന്നുള്ള ക്രിസ്ത്യൻ വ്യാപാരികളും വൈദ്യന്മാരുമായ ചിറമ്മൽ കുടുംബം പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ഒടുവിൽ കടവിനരികിൽ താമസമാക്കിയെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. സാമൂതിരിയിൽ നിന്ന് ഒരു കൊച്ചി രാജാവിനെ രക്ഷിച്ചതിന് “തരകൻ” സ്ഥാനപ്പേരും കരമൊഴിവായ ഭൂമിയും ലഭിച്ചുവെന്ന് പാരമ്പര്യം. കടവിലെ കച്ചവടത്തിന്റെ വലിയ പങ്ക് അവർ നടത്തി; പുതുതായി വന്ന ക്രിസ്ത്യൻ കുടുംബങ്ങൾക്ക് ഭൂമി പാട്ടത്തിനു നൽകി; രാജാവിൽ നിന്നും മാർപാപ്പയിൽ നിന്നും ബഹുമതികൾ നേടി. അവരുടെ പഴയ വീട്ടിൽ ഇന്നും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു പുരാവസ്തുശേഖരമുണ്ട്. വായിക്കുക: തരകന്മാർ

ക്രൈസ്തവ കുടിയേറ്റവും പള്ളിയും

തരകന്മാർക്കു ചുറ്റും മാർത്തോമ്മാ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ഒരു സമൂഹം വളർന്നു. ഏറെക്കാലം അവർ കുർബാനയ്ക്കായി വള്ളം തുഴഞ്ഞ് പഴുവിലേക്കു പോയി; 1796-ൽ ശക്തൻ തമ്പുരാന്റെ അനുമതിയോടെ അരണാട്ടുകരയ്ക്ക് ആദ്യത്തെ പള്ളി ലഭിച്ചു. പഴയ കുടുംബങ്ങളും പുതിയവരും തമ്മിലുള്ള ഭിന്നത ഇടവകയെ പിളർത്തി; 1896-ൽ ആദ്യപള്ളിക്ക് അഭിമുഖമായി രണ്ടാമതൊരു പള്ളി ഉയർന്നു. ഏകദേശം എഴുപതു വർഷം നാട് രണ്ടായി നിന്നു. 1964-ൽ ഇടവകകൾ വീണ്ടും ഒന്നായി; 1973-ൽ പുതിയ സെന്റ് തോമസ് പള്ളി കൂദാശ ചെയ്യപ്പെട്ടു. 2015-ൽ പള്ളി നവീകരിച്ചു. വായിക്കുക: ക്രൈസ്തവ പൈതൃകം

ക്ഷേത്രങ്ങളും ലാലൂരും

ക്രിസ്ത്യാനികളായിരുന്നു ഭൂരിപക്ഷം; എങ്കിലും ഒരിക്കലും തനിച്ചായിരുന്നില്ല. കിഴക്കേപ്പുറത്തും ലാലൂരിലും വടക്കുഭാഗത്തും ഹിന്ദു കുടുംബങ്ങൾ താമസിച്ചു. പരസ്പരം ഉത്സവങ്ങളിലും പെരുന്നാളുകളിലും പങ്കുചേർന്ന അയൽപക്കത്തിന്റെ നീണ്ട പാരമ്പര്യം പുസ്തകം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. പഴയൊരു കാവ് (വനക്ഷേത്രം) ആയ ലാലൂർ കാർത്ത്യായനി ക്ഷേത്രത്തിലെ ദേവി എല്ലാ വർഷവും തൃശ്ശൂർ പൂരത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നു. ലാലൂരിൽ ഒരു സുബ്രഹ്മണ്യ ക്ഷേത്രവും കിഴക്കേപ്പുറത്ത് ഒരു അയ്യപ്പ ക്ഷേത്രവുമുണ്ട്. വായിക്കുക: ക്ഷേത്രങ്ങളും പഴയ വിശ്വാസങ്ങളും

സ്കൂളുകൾ

അരണാട്ടുകരയിലെ ആദ്യ വിദ്യാലയങ്ങൾ അങ്ങാടികളിലെ എഴുത്തുപള്ളിക്കൂടങ്ങളായിരുന്നു — എഴുത്തും വായനയും കണക്കും. 1886-ൽ ഇംഗ്ലീഷ് പ്രൈമറി ക്ലാസ് ആരംഭിച്ചു. 1922-ൽ തുടങ്ങിയ പുതിയ ഇംഗ്ലീഷ് സ്കൂൾ തരകന്മാർ ഇടവകയ്ക്കു കൈമാറിയതോടെ തരകൻസ് സ്കൂളായി; 1947–48 മുതൽ അത് ഹൈസ്കൂളായി. പിന്നാലെ ഇൻഫന്റ് ജീസസ് ഗേൾസ് സ്കൂൾ വന്നു. വിശുദ്ധ ചാവറ കുര്യാക്കോസ് ഏലിയാസ് അച്ചനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എൽത്തുരുത്തിലെ ആശ്രമം തൊട്ടടുത്ത് ഒരു വിദ്യാകേന്ദ്രമായി വളർന്നു. വായിക്കുക: അരണാട്ടുകരയെ രൂപപ്പെടുത്തിയ സ്കൂളുകൾ

തൊഴിലും വ്യവസായവും

തുകൽ, പലവ്യഞ്ജനം, മലഞ്ചരക്ക്, കൊപ്ര, വെളിച്ചെണ്ണ — കൊച്ചി സംസ്ഥാനത്തുടനീളം അരണാട്ടുകരക്കാർ കച്ചവടക്കാരായി അറിയപ്പെട്ടു. 1919-ൽ നാട്ടിലെ വ്യാപാരികൾ സ്വന്തമായി ഒരു ബാങ്ക് തുടങ്ങി. വ്യവസായവും ഉണ്ടായിരുന്നു: ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഇരുമ്പു വാർപ്പുശാലയെന്നു പറയപ്പെടുന്ന കൊച്ചിൻ മാലിയബിൾസ്, ഒപ്പം ഔഷധനിർമ്മാണശാലകൾ, ഫൗണ്ടറികൾ, ഓട്ടുകമ്പനി, പേരുകേട്ട ബേക്കറികൾ. വായിക്കുക: തൊഴിലും വ്യവസായവും (ഇംഗ്ലീഷിൽ)

സമരങ്ങൾ

പൊതുസമരങ്ങളിൽ അരണാട്ടുകരയ്ക്കും പങ്കുണ്ട്. 1933-ൽ ഹരിജൻ കുട്ടികൾക്കായുള്ള ഒരു വിദ്യാലയം കാണാൻ ഗാന്ധിജി ലാലൂരിലെ മത്തായിപുരം കോളനിയിലെത്തി. 1936-ൽ തൃശ്ശൂരിലെ വൈദ്യുതി വിതരണം സ്വകാര്യ കമ്പനികൾക്കു കൈമാറാനുള്ള നീക്കത്തിനെതിരെ നഗരം ഉണർന്നു — ആ സമരം തൃശ്ശൂരിലെ ക്രിസ്ത്യാനികളെ ദേശീയപ്രസ്ഥാനത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നുവെന്ന് പുസ്തകം പറയുന്നു. പതിറ്റാണ്ടുകളോളം നഗരത്തിന്റെ മാലിന്യഭാരം ചുമന്നത് ലാലൂരാണ്. 1985-ൽ പ്രശ്നം ആദ്യമായി ഹൈക്കോടതിയിലെത്തി; നാട്ടുകാരുടെ നീണ്ട സമരങ്ങൾ അതിനെ വാർത്തകളിൽ നിലനിർത്തി. വായിക്കുക: സമരങ്ങളും പ്രസ്ഥാനങ്ങളും (ഇംഗ്ലീഷിൽ)

കലയും ക്ലബ്ബുകളും

നാടകസംഘങ്ങളും വായനശാലകളും ഫുട്ബോൾ ടീമുകളും സ്പോർട്സ് ക്ലബ്ബുകളും സന്ധ്യകളെ സജീവമാക്കി — ഇരുപക്ഷത്തെയും യുവാക്കളെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടി പഴയ ഇടവകപ്പിണക്കം ഉണക്കാൻ അവ സഹായിച്ചുവെന്നും പുസ്തകം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വായിക്കുക: കലയും നാടകവും ക്ലബ്ബുകളും (ഇംഗ്ലീഷിൽ)

ഇന്ന്

ഗ്രാമം തൃശ്ശൂർ നഗരത്തിന്റെ ഭാഗമായി; മുളങ്കാടുകളും പാടങ്ങളും വീടുകൾക്കു വഴിമാറി. എങ്കിലും പഴയ നാടിന്റെ ചിലതു ബാക്കിയുണ്ട്: കള്ളികൾ പോലെ നിരന്ന അങ്ങാടിവഴികൾ, പള്ളി, ക്ഷേത്രങ്ങൾ, ജോൺ മത്തായി സെന്ററിലെ മരങ്ങൾ, 2000 മുതൽ തൈകൾ നട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്ന പ്ലാന്റ് (PLANT) എന്ന പരിസ്ഥിതി സംഘടന. ബാക്കിയുള്ളവ കൂടി കൈവിട്ടുപോകാതിരിക്കാനുള്ള ഒരു ശ്രമമാണ് ഈ സൈറ്റ്. വായിക്കുക: അരണാട്ടുകര ഇന്ന് (ഇംഗ്ലീഷിൽ)

ഈ പേജ് കരട് രൂപമാണ്; മലയാളം പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.